Böyle diyip kesin 3-5 yıl daha kaybolurum ortadan...
Eski
yazdıklarıma baktım da tebessüm ettim.
Ben kendimi yıllar önce tanımışım, tartmışım belki cezalandırmışım ama hiç mi hiç ders almamışım.
Yoruldum, yaş aldım. Arkamda bir çok keşke bıraktım ama keskin pişmanlıklarım olmadı. Lise hatta üniversite yıllarında yaşadığım ilişkim, sonrasındaki tecrübelerim sayesinde artık güçlü bir kadınım. Sevgi açlığımı kapatacak birisi olmadığını anlamam zaman alsa da aramaktan hiç vazgeçmedim. Belkide kendimi sevemediğim içindir. İnsanlar mutlu olsun diye aslında kendi benliğimi gizlemek, yalan söylemek, saklanmak hatta kaçmak zorunda kalışım artık son buldu. Hiç olmadığım kadar özgür, bir o kadar da esirim artık. Ama dedim ya pişmanlıklarım olmadı diye. Yaşadığım herşeyin bi sebebi olduğuna inanıyorum. Belki daha iyisi belki de daha kötüsü için. Nolur ilki olsun, amin.
