Bugün uyandım ve aklıma sadece defter geldi. Defter dediysem öyle günlük gibi sürekli elimin altında bulunan süslü püslü bişey değil. Kendimle baş başa kaldığımda, ruhum daraldığında bişeyler karaladığım, içinde her telden yazı bulunan defterimden uzak kalmıştım.
Bazen kendime acı çektirmem gerektiğini düşünüyorum, daha sağlam ayakta kalabilmek için. Yemeden içmeden, gözümü açar açmaz baştan sona hıçkırıklarla okudum defteri. Herşeyi tekrardan hissederek.
Yahu! inanmazsın tüylerim ürperdi en son; geçen sene bugün aynı duygularla yazmışım.
